مساحقه: جمع شدن دو زن عریان در یک بستر
زنی به امام صادق ع گفت: زنانی که با یکدیگر مساحقه می کنند ، حدشان چیست؟
امام ع فرمود: حد زنا است (یک صد تازیانه) راستی چون قیامت شود آنها را می آورند و لباسهاییکه از آتش بریده شده بر آنها می پوشانند و مقنعه های اتشین بر سرشان می بندند و زیر جامه های اتشین ببدنشان می پوشانند و عمودهای آتشین در جوفشان فرو می کنند و انها را در جهنم می اندازند.
ای زن! اولین قومی که مساحقه بینشان رواج یافت قوم لوط بودند که مردها بعمل لواط سرگرم شدند و زنان بی شوهر ماندند پس بیکدیگر مشغول شدند چنانکه مردان با هم مشغول بودند. (هنگام نزول عذاب همگی با هم به هلاکت رسیدند.)
و در حدیث دیگری امده که بخدا سوگند مساحقه زنای بزرگ است.
و نیز حضرت در پاسخ زنی که از مساحقه زنان با یکدیگر پرسید فرمود: در جهنم اند چون قیامت شود چادرهایی از آتش بر آنها پوشیده می گردد و عمودهای اتشین در باطن و عورتهایشان داخل می کنند و انها را در جهنم می اندازند.
زن گفت: از این عمل در قران مجید یادی نشده؟
فرمود: بله!
عرض کرد: کجا؟
فرمود: و اصحاب الرس (سوره فرقان ایه 40)
در تفسیر صافی روایت مفصلی از حضرت امیرامومنین ع درباره اصحاب رس نقل کرده است و همچنین مرحوم مجلسی هم آنرا در جلد 3 حیوه القلوب ذکر فرموده است برای اطلاع از سرگذشت ایشان و گناهانی که مرتکب می شدند که از آن جمله مساحقه زنان بوده بکتب مزبور مراجعه شود.
کیفیت هلاکتشان را اینطور بیان می فرمایند که خداوند باد سرخ سختی بر آنها فرستاد و زمین انها هم اتش فشانی کرد و ابر سیاهی بالای سرشان نمودار شد و بر آن صاعقه بارید بطوری که همه را اب کرده هلاک ساخت.
حد سحق
هر یک از ان دو زن را یکصد تازیانه باید زد.
